Co to jest białaczka?

Białaczka to niekontrolowany rozwój komórek układu krwiotwórczego. W początkowej fazie
choroba objawia się anemią, bólami kości i stawów, powiększeniem węzłów chłonnych oraz
infekcjami błony śluzowej. Leczenie białaczki polega na remisji komórek rakowych za pomocą
transplantacji oraz przeszczepu szpiku kostnego.
Białaczka to zespół nowotworów, które są związane z zaburzeniem w układzie krwiotwórczym.
Choroba rozwija się, kiedy odbywa się niekontrolowany rozrost komórek układu białych krwinek,
w szpiku kostnym lub węzłach chłonnych.

Jak objawia się białaczka?

Objawy białaczki rozwijają się stopniowo, przez co długo pozostają niezauważone. Choroba
zwykle jest wykrywana przez przypadek podczas badań kontrolnych. Główne objawy białaczki to:

  • mniejsza ilość płytek krwi wywołuje siniaki, krwawienia oraz zaburzenie krzepnięcia ran,
  • anemia – zmęczenie, osłabienie organizmu, brak tchu, bladość skóry,
  • infekcje – wrzody błony śluzowej, angina, zapalenie płuc, gorączka,
  • bóle kości i stawów,
  • powiększenie węzłów chłonnych śledziony i wątroby.

Białaczka – jak wykryć?

Białaczkę wykrywa się po wykonaniu badania morfologicznego oraz biopsji szpiku kostnego. Aby
stwierdzić chorobę, należy umieścić pacjenta w szpitalu na obserwacji. Zwykle koniecznie jest też
badanie histopatologiczne wycinka węzłów chłonnych.

Białaczka – jak leczyć?

Leczenie białaczki polega na zahamowaniu niepożądanego wzrostu komórek rakowych za pomocą
środków farmakologicznych. Główna metoda walki z chorobą to transplantacja szpiku kostnego.
Leczenie białaczki polega na 4 głównych etapach:

  • przygotowaniu pacjenta – rozpoznaniu typu białaczki,
  • indukcji remisji – zmniejszeniu ilości białkowych komórek,
  • konsolidacji remisji – usunięciu pozostałości choroby;
  • leczeniu pokonsolidacyjnym – utrwaleniu remisji i zapobieganiu nawrotom.