Jak wygląda świerzb?

Świerzb objawia się swędzącą grudkowo-pęcherzykowatą wysypką. Na skórze pojawiają się także charakterystyczne linie, tzw. przeczosy, czyli nadżerki naskórka, które powstają na skutek drapania się. Swędzenie nasila się podczas spania, po wejściu do ciepłego pomieszczenia z chłodnego dworu lub po gorącej kąpieli. Jest to spowodowane tym, że wysoka temperatura powoduje wzrost aktywności pasożytów żyjących na ciele osoby chorej na świerzb.

Co to jest świerzb?

Świerzb to zakaźna choroba, którą wywołuje świerzbowiec ludzki. Pasożyt, z rodziny roztoczy, drąży kanały w warstwie rogowej ludzkiego naskórka, gdzie składa jaja. Korytarze wydrążone przez świerzbowce ludzkie wyglądają jak wypukłe linie w kształcie litery S, o długości około 1 centymetra. Są w kolorze skóry lub mają lekko szarą barwę. Z jaj składanych przez świerzbowce wylęgają się larwy, które w ciągu około 3 tygodni zamieniają się w dorosłe osobniki. Ich działania wywołują silne swędzenie skóry. Wysypka na ciele spowodowana jest rekcją alergiczną na odchody pasożytów. Świąd występuje w miejscach, gdzie świerzbowce najczęściej się zagnieżdżają, czyli w pachwinach, między palcami u rąk i nóg, na pośladkach, w pępku, wokół narządów rodnych, pod piersiami lub w okolicy brodawek sutkowych. Na skutek drapania pasożyty przenoszą się w zdrowe okolice na ciele i świąd może się rozprzestrzenić. Jedyne miejsce, gdzie świerzbowce ludzkie nie zagnieżdżają się to twarz i miejsce między łopatkami. Do zainfekowania świerzbem może dojść na skutek bezpośredniego kontaktu ze skórą. Chorobą można się także zarazić poprzez kontakt płciowy lub mieszkanie z osobą chorą pod jednym dachem i korzystanie, np. z tej samej toalety, naczyń, pościeli. Świerzb najczęściej występuje wśród członków rodzin, partnerów seksualnych oraz w dużych skupiskach ludzi, np.: przedszkolach, domach dziecka lub pomocy społecznej.

Jak wyleczyć świerzb?

W przypadku rozpoznania świerzbu leczeniu poddaje się również osoby z najbliższego otoczenia chorego. W terapii leczniczej najczęściej stosuje się kremy, żele i maści przeciwświerzbowcowe, np. preparaty z siarką, benzoesan benzylu albo permetrynę. Łagodzą one swędzenie, hamują stan zapalny i przeciwdziałają rozwojowi choroby. Preparatami leczniczymi smaruje się ciało, omijając okolice twarzy, szczególnie w miejsca między palcami, w obszarze narządów rodnych, pośladków czy pachwin. Oprócz maści lekarz może zalecić również terapię antybiotykową. Po leczeniu należy uprać w wysokiej temperaturze wszystkie ubrania, bieliznę, ręczniki, koce oraz pościel.